VVB - Vlaamse Volksverhalenbank
Terug naar de startpagina Wat is een sage? Achtergrond bij dit project Medewerkers Interessante links
Zoekscherm Wat is narratologie? Doelstellingen VVB Terminologie Contact
 
- Vlaamse Volksverhalenbank -

Verhaalfiche
ID: 12192
Nummer: ACORN0200-0201
Type: 1.4 Luchtgeesten
Omschrijving: De rijke heer en het spook van zijn grootvader
Verhaalopbouw: Een rijke heer die een zondig leven leidde, had een streng gelovige dochter die in een tehuis was opgevoed. "Maar vader, ga je niet stoppen met zo te leven? Weet je dan niet wat je na je dood te wachten staat? Je zal naar de hel gaan!" De rijke heer antwoordde dan: "Spreek me niet van hemel noch van hel. We gaan er nog eentje op drinken, want als ik dood ben, dan zal ik stinken. Alles zal sterven". Op een dag wandelde de heer samen met zijn dochter over het kerkhof, waar een doodshoofd lag. De heer schopte tegen de schedel en zei: "Als er nog leven in je zit, dan ben je vanavond uitgenodigd op mijn feest". Tijdens het feest werd er 's nachts aangebeld. De knecht ging opendoen en liep vervolgens naar de heer met de woorden: "Er staat een spook voor de deur, dat zegt dat het uitgenodigd is!" Het spook kwam binnen, sloeg de heer met zijn hoofd tegen de muur en sprak: "Je hebt geschopt tegen het hoofd van je overgrootvader! En nu ga je met mij mee branden!" Het einde van het liedje dat daarover was gemaakt, gaat als volgt: "Zwicht jeuder joenkheden en joenge dochters van slichte wegen in te sloan. Want denkt da God, da je go rekenienge go moeten geven an God, o je op 't latste oordèèl go stoan".
Verhaal: Da was e rieken èère die slich leefdedee, en je n’aa gin vrouwe mi en ze dochter die in ’t pênschenoat opgebrocht was, was hèèl anders, was stief kristelik. En ze zei alle dagen: “Mo voader toch, goje gie da leven nie staken, wit je gie nie o je dood ziet wa datter je te wachten stoat? Je go no d’elle goan.” E je zegt: “E sprik me nie van emel noch van elle” zegten “noch van düvel noch van God” zegten “Me gon der èèn op drienken, wan on’k dood zien” zegten “’k gon stienken. ’t God aal dood zien, lik dat alles is” zegten.
Mo nu je gaaf e bitje noadien e fèèste en aal de confroaters en aal de kennessen zaten bedroenken in zen üs mèèr of e bitje.
En aamèdekèè ter belt entwien, os’t gat in de nacht is. De knecht god open gon doen en den deen kom binnen gevlucht: “Och menèère” zegten “ter stoat doar e spook an de deure en ’t zegt dat ’t ütgenodigd is”.
Aa ‘k soen ’t èène zeggen voo ’t ander. Je was mi se dochter over ’t kerkhof gekommen en ter laag toar e dodsekop. “Nê” zegten “med aal je preken” tegen ze dochter en je gif toa dien kop e schop. “Oster nog leven i je zit, ge zie gie ütgenodigd” zegten “van den aven. Je meug ook kommen”.
Mo nu die knecht kom ta zeggen datten doar an de deure is en datten ütgenodigd is, en dien èère mèèr dood of levende van schrik. En da spook kwam binnen en stekte dien èère vast en sloeg em zen kop in tegen de meur. En hèèl de compajie laag van under süs van schrik, ge kan ’t gon dienken. En da spook ê menèère meegeslipt en zei: “J’ê geschopt” zegten “tegen ’t oofd van je overgrotvoader” zegten “ên mê mien go je mee gon brannen” zegten. En ton zeg ’t liedje der achter ee:
“Zwicht jeuder joenkeden en joenge dochters van slichte wegen in te sloan. Want denkt da God, da je go rekenienge go moeten geven an God, o je op ’t latste oordèèl go stoan.”
Verzamelaar: A. Cornelis
Notulist: Katrien Van Effelterre
Taal: West-Vlaams (Kust)
Corpus: ACORN.20E
Codering: 168
Aard bron:Mondeling
Schriftbron: A. Cornelis, Gent, 1958
Regio: Oostende
Kloekenummer: H16
Verteller: 2308 Vertellersinfo
Datering:
Jaar: 1958
Relatieve Datering:
Aard getuigenis: fabulaat
Literair: nee
Subgenre: sage
Opmerkingen:

Trefwoorden

Motieven

Plaatsen

Namen

    Andere Eigennamen

      

      © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven - engine & design: Maerlant Centre
      converted by: Philippe Le Comte