VVB - Vlaamse Volksverhalenbank
Terug naar de startpagina Wat is een sage? Achtergrond bij dit project Medewerkers Interessante links
Zoekscherm Wat is narratologie? Doelstellingen VVB Terminologie Contact
 
- Vlaamse Volksverhalenbank -

Verhaalfiche
ID: 248
Nummer: FBECK0213-0214
Type: 1.4 Luchtgeesten
Omschrijving: Wie sterft met iets op zijn geweten, komt spoken
Verhaalopbouw: Een meisje hoorde 's nachts hoe iemand door de woonkamer liep. Er verscheen een oude man met spierwit haar. Hij droeg een blauw met wit gestreept hemd en sokken zoals de herders in de processie dragen. Het spook verplaatste zich gejaagd voorbij het bed van het meisje en ging in een andere kamer op een kist zitten. Aanvankelijk dacht het meisje dat ze gedroomd had, maar toen ze dezelfde verschijning meerdere malen te zien kreeg, besloot ze dat het geen droom kon zijn. Op een dag kwamen er mensen uit Bommershoven op bezoek om bijen te halen. Omdat die mensen een nacht bleven logeren, sliep het meisje bij haar zus, terwijl haar broer X in haar kamer lag. De volgende ochtend vroeg X aan zijn zusje: "Heb jij die man ook al gezien?" Uit de beschrijving van haar broer kon het meisje opmaken dat het om dezelfde verschijning ging. Daarop zei hun moeder: "Ik heb hier geen goederen die in onrechtmatig in mijn bezit heb gekregen. Het moet iemand zijn die hier vroeger heeft gewoond en die niet met een zuiver geweten is gestorven. We zouden hem eens moeten vragen wat zijn probleem is." Sindsdien hebben de kinderen de geest niet meer gezien.
Verhaal: Toen wij thuis nog allemaal bijeen waren, is daar iets gebeurd. Mijn slaapkamer lag tussen die van pa en mam en de voorkamer. Bij pa en mam was de hele nacht licht en de deur stond op een reet en in dat licht heb ik het gezien. Ik lag op een nacht klaar wakker en toen hoorde ik iemand in de voorkamer, daar was 'zavel' gestrooid en die kraakte zo of daar iemand liep. En toen kwam daar een mens in, maar zo'n mens had ik nog nooit gezien, het was een oude man met spierwit lang haar dat over zijn schouders hing, voorts had hij alleen maar een hemd aan zo blauw en wit gestreept en heel afgeschoten van de zon en zo kousen gelijk de herderkens in de processie. Gejaagd ging het spook aan mijn bed door zonder rechts of links te kijken en in de andere kamer ging het op een kist zitten. Ik dacht dat ik droomde en ik zei daar niets van, maar ik had het al enige keren gezien. En toen waren daar eens mensen van Bommershoven thuis om bijen te halen en die bleven slapen en ik sliep bij mijn zuster en mijn broer Gust lag op mijn kamer en die zei 's morgens tegen mij: 'Hebt gij die man ook al gezien?' en toen zei hij hoe hij uitzag, dat was dezelfde die ik gezien had. En mam zei: 'Onrechtvaardig goed heb ik toch niet, dat moet iemand zijn die hier vroeger gewoond heeft en die gestorven is met iets op zijn conscientie. We zouden hem eens moeten vragen wat hij aan de hand heeft.' Maar toen hebben we hem niet meer gezien, die geesten kunnen maar een zekere tijd terugkomen.
Verzamelaar: F. Beckers
Notulist: Katrien Van Effelterre
Taal: Zuid-Limburgs
Corpus: FBECK.20E
Codering:
Aard bron:Mondeling
Schriftbron: F. Beckers, Leuven, 1947
Regio: Opheers
Kloekenummer: P222
Verteller: 45 Vertellersinfo
Datering:
Jaar: 1947
Relatieve Datering:
Aard getuigenis: memoraat
Literair: nee
Subgenre: sage
Opmerkingen:

Trefwoorden

Motieven

Plaatsen

Namen

Andere Eigennamen

    

    © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven - engine & design: Maerlant Centre
    converted by: Philippe Le Comte