VVB - Vlaamse Volksverhalenbank
Terug naar de startpagina Wat is een sage? Achtergrond bij dit project Medewerkers Interessante links
Zoekscherm Wat is narratologie? Doelstellingen VVB Terminologie Contact
 
- Vlaamse Volksverhalenbank -

Verhaalfiche
ID: 5725
Nummer: WJACK0203-0203
Type: 1.4 Luchtgeesten
Omschrijving: Het spook spreekt
Verhaalopbouw: In Hoeselt gingen enkele jongens mussen vangen. Toen ze de lantaren bij de haag omhoog richtten, weerklonk er een stem die sprak: "Verbrand mijn pelsje niet! Verbrand mijn pelsje niet!" De jongens liepen verschrikt weg. Wat verderop hadden de nieuwsgierige jongens toch spijt dat ze niet hadden gekeken wat er precies in de haag zat. Op dat ogenblik hoorden ze de stem zeggen: "Ik ben nog niet zo ver!"
Verhaal: Bij ons in de geburen goengen de jongens mussen beffen (strikken spannen) en ze lichtten overal en toen sloegen ze tegen de haag en ze lichtten met de lamp omhoog en toen zei do iets: 'Verbrandt me pelske maar nie, verbrandt me pelske maar nie, verbrandt me pelske maar nie' en zij liepen voert (weg). Toen dachten ze: 'Hadden ver (we) maar eens staan gebleven voor te zien wat het was' en toen zei het 'Ich bin nog zo ver nie van hier' en toen liepen ze eerst hard.
Verzamelaar: W. Jackers
Notulist: Katrien Van Effelterre
Taal: Limburgs (Bilzen)
Corpus: WJACK.20E
Codering: 269
Aard bron:Mondeling
Schriftbron: W. Jackers, Leuven, 1958
Regio: Hoeselt
Kloekenummer: Q77
Verteller: 1001 Vertellersinfo
Datering:
Jaar: 1958
Relatieve Datering:
Aard getuigenis: fabulaat
Literair: nee
Subgenre: sage
Opmerkingen:

Trefwoorden

Motieven

Plaatsen

Namen

    Andere Eigennamen

      

      © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven - engine & design: Maerlant Centre
      converted by: Philippe Le Comte